Numaralar taşındı, arayanlar şaşırdı.. Neden derseniz; kim hangi operatörde belirsiz.. Aslında uygulama güzel fakat kısayol tuşlarıyla sorgulama yapılsa millet saatlerce konuşupta kontörünün bittiğini görünce şaşırmayacak.. Malesef bu uygulama sadece Turkcellde var deniliyor.. *711#numara# yes tuşuna basılınca öğreniliyormuş ama denemedim.. Telekomünikasyon bu derdimiz için http://www.numaranitasi.gov.tr/PublicWebGUI/index.jsp diye bir site açmış..
Merak ettiğiniz telefon numarasını başına sıfır koymadan ve boşluk bırakmadan yazıyorsunuz ve hangi operatörden hizmet aldığını görebiliyorsunuz.
Sen benim Rabbim’sin, ben ise Sen’in kulunum. Sen her şeyi Yaratıcısın, ben ise yaratılanım. Sen rızık verensin, ben ise rızık alanım. Sen mülkün sahibisin, ben ise kölenim. Sen kuvvet sahibisin, ben ise âciz ve zelîlim. Sen zenginsin, ben ise Sana muhtacım. Sen ezelî dirisin, ben ise ölüme mahkûmum. Sen bakisin, ben ise fânîyim. Sen kerem sahibisin, ben ise kötülenmeye lâyığım. Sen iyilik yapansın, ben ise kötülük işleyenim. Sen affedicisin, ben ise günahkârım. Sen büyüksün, ben ise hakirim. Sen kuvvet sahibisin, ben ise zaîfim. Sen verensin, ben ise isteyenim. Sen emniyet verensin, ben ise korkanım. Sen cömertsin, ben ise duâ edenim.
Hanimini hüppen dezigi banna rap rap Tefeşle kayyuş illede kıtmir rap rap Alavere dalavere kim ala da kim vere rap rap Köşeleri möşeleri dön baba dönelim rap rap Raptiye rap rap zaptiye zap Zap rap rap N’aber nitekin gene geldi şapka rap rap
Ben sana hayran Sen cama tırman Yok içmeye bir şişe bile ayran Nene gerek senin taht-ı revan
Maaşla gırtlak gırtlak gırtlağa rap rap Bir kitap okuyor bakın şu çatlağa rap rap Liberal miberal malı kap götür al rap rap Eriyor liralar mark kap dolar al rap rap Bul bir kaşalot toriğini işlet rap rap Bir koy üç al üçünüde beşlet rap rap Raptiye rap rap zaptiye zap zap rap rap Üf baba bu ne be fotoğraf makinası U A u A u A Lambada markası
Ben sana hayran Sen cama tırman Yok içmeye bir şişe bile ayran Nene gerek senin taht-ı revan
Şarkıyı burda yasaklasakta mı saklasak Oh george Şarkıyı yoksa yasaklasakta mı saklasak Oh george
Yüzlerce kez dinlesemde anlayacağımı hiç sanmıyorum..Parça oldukça tuhaf, bir de ahh ahh demesi yok mu kopuyoruz orda Sevgili abime gelsin, o çok seviyor bu anlam dolu parçayı Rahmetlinin hangi duygularla bu parçayı yazdığını öyle merak ediyorum kiii... İşte sözleri, işte müziği, işte Cem Karaca... Buyrun efendim tercümatörler aranıyor
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde anladım.. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını anladım.. Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.. Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş, Çok acıttığında anladım.. Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.. Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, Yüreğini elime koyduğunda anladım.. ''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak, Sana ''git'' dediğimde anladım.. Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek, Git dediklerinde gittiğimde anladım.. Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.. Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım.. Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım.. Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...
Kalbim ki kördür istediğinden gayrısına… İstediğinin hayır mı yoksa şer mi olduğuna;
Beni kalbimin ellerine bırakma Ya Rabbi.. Kalbimin elinden çektim çekeceğimi yıllarca…
Şimdi dönüp içimde bir karanlık görüyorsam;
Ve bu karanlığın korkusuyla Aydınlık sandığım her küçük yıldızböceğine koşuyorsam;
Bunu acizliğimin duası say
Ya Rabbi Cahilliğimi bağışla Ve ihtiyacı neyse onunla nimetlendir kalbimi…
Gözümün pınarında her daim yaş hazır bekliyor;
Yürek sanki bir açık yara, ne değse sızım sızım sızlıyor;
Canı yanınca feryad ediyor insan;
Canı yanınca yanında kim varsa ona uzanıyor Şifa senin elindedir Ya Rabbi.. Yanlış adreslerden çevir adımlarımı Denenmiş yanlışlarla yeniden yanlışa düşürtme beni…
Ben külhanbeyi cümlelerini çok kurdum Külhanbeyliğine soyunup Kul olduğumu hatırladığım yollarda çokça yoruldum Şimdi birkaç hayat yaşamışçasına yorgun Birkaç hayat yaşamışçasına bitiksem Suçlu aramaya ne hacet Suçlusu benim Ben hem kendi hayatımın Hem yitirdiğim zamanın katiliyim.
Şimdi ben adına herşeyimi tüketmiş kapında duruyorum;
Bir aralasan rahmet perdeni diye dua dua bekliyorum;
Ne hakkım var istemeye ne yüzüm biliyorum;
Lakin senin keremine sınır konmaz.
Senin rahmetin öyle bir deryadır ki Benim günahlarım ona bent olmaz. Affet Ya Rabbi Affınla yeniden yeşert kalbimi… Affet Ya Rabbi İsraf etmeme izin verme kendimi… Amin.
Teypte eski bir Cohen şarkısı: "Yolumu gözleyen bir kadını terk ettim / karşılaştık bir süre sonra / ‘Gözlerinin feri sönmüş’ dedi bana: / ‘Aşkım, ne oldu sana?’/ Böyle gerçeği söyleyince / ben de doğru söylemeye çalıştım ona / ‘Senin güzelliğine ne olduysa’ dedim, / ‘benim gözlerime de o oldu’.
8 - 10 dizeye sıkışmış hazin bir aşk hikayesi... Buruk; kırılmış oyuncaklar kadar... Ve yenik; "keşke"li cümleler gibi... Bu sözcüğü kaç konuşmanızın başına eklemişseniz onca ıskalamışsınızdır hayatı... Dört mevsimlik bir sene olsa ömür, "keşke", onun güzüne denk gelir. Hepten vazgeçmek için erkendir, telafi etmek için geç... Mağlubiyetin takısıdır "keşke"... Kaçırılmış fırsatların, bastırılmış duyguların, harcanmış hayatların, boşa yaşanmış ya da hakkıyla yaşanamamış yılların, gecikmiş itirafların ağıtıdır. Çarpılıp çıkılmış bir kapıda, yazılıp yollanmamış bir mektupta, göz yumulmuş bir haksızlıkta, vakit varken öpülmemiş bir elde, dilin ucuna gelip ertelenmiş bir sözdedir. Feri sönmüş bir çift gözde ya da yitip gitmiş bir güzelliğin ardından iç çekişte... "Yolunu gözlemeseydim", "öyle demeseydim", "terk edip gitmeseydim", "en güzel yıllarımı vermeseydim" diye diye sızlanır gider.
***
"Keşke"nin panzehiri "iyi ki"dir. İlki ne kadar pısırıksa, ikinci o denli yiğittir. "Keşke", çoğunlukla bir "ahhöla kopup gelir ciğerden... esefler, hayıflanmalar, yerinmeler sürükler peşinden... "İyi ki" ise, muzaffer bir "ohhöla büyür; cüretiyle övünür. "Keşke"li cümlelerde nasıl yaşanmamışlığın, yarım kalmışlığın o ezik tuzu kuruluğu varsa, "iyi ki"lilerde de göze alabilmişliğin, riske girebilmişliğin, tadına varabilmişliğin mağrur yaraları kanar. Okulu hiç kırmamışsınızdır.... bir kez olsun gemileri yakmamışsınızdır. Konuşmanız gerektiğinde susmuş, koşacağınız zaman durmuş, sarılacağınız yerde kopmuşsunuzdur. Bir insana, bir işe, bir davaya ömrünüzü adamışsınızdır. O insanın, o işin, o davanın, bunu hak etmediğini sezmenin hayal kırıklığındadır "keşke"... "Şimdiki aklım olsaydı" dövünmesindedir. Geriye dönüp baktığınızda, ayıplara, yasaklara, korkulara, tabulara feda edilmiş, "Ne derler"e kurban verilmiş, son kullanma tarihi geçmiş bir yığın haz, bilinçaltından el sallar. "Keşke"cilerin hayatı, kasvetli bir pişmanlıklar mezarlığıdır. "İyi ki" öyle mi ya!... Onda, yara bere içinde de olsa, yana yana, ama doyasıya yaşamış olmanın iç huzuru ve haklı gururu haykırır.
***
"İyi ki"lerinizi toplayın bugün ve "keşke"lerinizden çıkartın. Fazlaysa kardasınız demektir. Aldırmayın yüreğinizdeki kramplara, mahzun hatıralara... Rüzgarlarla koştunuz ya... "Keşke"leriniz, "iyi ki"lerden çoksa... Telafi için elinizi çabuk tutun. Tutun ki, yolunuzu gözlerken terk ettiğinizle bir gün yeniden karşılaştığınızda siz susarken, feri sönen gözleriniz "keşke" diye nemlenmesin.
Bugün biriken mailleri kontrol ederken bir tanesi çok hoşuma gitti..Gerçekten özverili bir çalışma olmuş..Bir kent oluşturmuşlar..Evleri de çok cici bici bu kent sakinlerinin.. Burada kimler var kimler yok muhtardan öğrenebilirsiniz. Evlere tıklayarak şairlerin şiirlerine ulaşabilirsiniz..Hazırlayanlardan Allah razı olsun diyerek sizleri ŞiirKent'e davet ediyorum.. Buyrun gidiş bu taraftan-->ŞiirKent
Bu arada Büyük Doğu Yayınlarının Üstad'ın şiirlerini yasaklamasını anlamıyorum..Bu sitede diğer saygın şairlerde var; onları da yasaklarlarsa biz kimi okuyacağız..
Îyd, bayram demektir. Her yıl, Ramazân ayında ve Arefe gününde günâhlar affedildiği, müslümânlar sevindikleri, sürûrlarının tekrâr geldiği için Îyd denilmiştir. Bayram, affa uğramaktır. Bayram, günahlardan kurtulma günüdür. Mü’minin bayramı, günahlarının affedildiği gündür. İmanla öldüğü gün bayramdır. Cennette Allahü teâlânın rûyetine kavuştuğu ve Peygamber efendimizi gördüğü gün, mü’minin bayramıdır. Hakiki bayram, Rabbimizin huzûruna, yüz akıyla çıkabilmektir. Bir bayram günü, insanların neşeyle eğlendiklerini gören hazret-i Ali; “Günah işlemediğimiz gün de, bizim bayramımızdır” buyurmuşlardır.
BUNLARI NE YAPACAKSIN? Sırrî-yi Sekâtî hazretleri anlatır: “Bir bayram günü hazreti Ma’rûf’u hurma toplarken gördüm ve; -Bunları ne yapacaksın? diye sordum. -Şu çocuğu ağlarken gördüm ve niçin ağladığını sordum. Bana yetim olup anne ve babasının olmadığını, arkadaşlarının yeni elbiseleri ve oyuncakları olup kendisinin olmadığını söyledi. Şimdi bunları toplayıp satacağım, ağlamayıp oynaması için ona oyuncak satın alacağım dedi. Bunun üzerine; -Bu işi bana bırak deyip çocuğu alıp götürdüm. Yeni güzel elbiseler ve oynaması için bir oyuncak aldım. Çocuk o zaman memnun oldu. Bundan sonra kalbime bir nur geldi, kalbim parladı ve hâlim bambaşka oldu.” İmâm-ı Şâfiî hazretlerinin talebelerinden biri anlatır: “Bir bayram günü İmâm-ı Şâfiî hazretleri ile berâber mescidden çıktık. Bir mesele hakkında sohbet ediyorlardı. Evlerinin kapısına gelince, bir hizmetçi kendisine bir kese altın getirip, efendisinin selâmı olduğunu ve bunu kabûl buyurmasını ricâ etti. İmâm-ı Şâfiî hazretleri keseyi kabûl etti. Biraz sonra biri gelip; -Hanımım bir çocuk doğurdu. Yanımda hiç param yok. Sizden Allah rızâsı için biraz para istiyorum dedi. İmâm-ı Şafiî hazretleri keseyi hiç açmadan, olduğu gibi o şahsa verdi. Halbuki biliyordum ki, kendisinin de hiç parası yoktu.” Zünnûn-i Mısrî hazretlerinin on sene canı mahallî bir yemek ister. Yememesine rağmen bir bayram gecesi nefsi kendisine; -Ne olur, bayram günü olsun bana bu yemeği versen deyince; -Ey Nefsim! Şâyet bu gece bana yardım edip de, iki rekat namazda Kur’ân-ı kerîmi hatim edersen, sana bu yemeği veririm der. Ertesi gün bayram namazından sonra nefsinin arzu ettiği yemeği getirirler. Bir lokma almasına rağmen tekrar geri koyar ve namaza durur. -Niçin böyle yaptın? deyince; -Tam yiyeceğim sırada nefsim bana en sonunda maksadıma ulaştım, dedi. Ben de, hayır ulaşmadın, diyerek lokmayı geri koydum cevâbını vermiştir. Behlül-i Dânâ hazretleri şu beytleri sık sık okurlarmış: “Bayram, yeni elbiseler giyenler için değildir. Ancak ilâhî azâptan emin olanlar içindir. Bayram bineklere binenler için de değildir. Ancak hatâ ve isyânı bırakanlar içindir.”
ANA BABANIN DUALARI ALINMALIDIR Ana-babanın dualarını almak için vesilelerden biri de bayramlardır. Bayramlarda, ana-babaya çeşitli hediyeler alıp, bayramları tebrik edilerek, elleri öpülmeli, duâları alınmalı, haklarını helâl ettirmelidir. Ana-baba hayatta ise, rızasını almak için uğraşmalıdır. Zira ana-babasını râzı eden kimse için, Cennette iki kapı açılır. Arada kırgınlıklar varsa bu vesile ile giderilmelidir. Allahü teâlâ Mûsâ aleyhisselâma buyurdu ki: (Yâ Mûsâ, günahlar içinde bir günah vardır ki benim indimde çok ağır ve büyüktür. O da, ana-baba evlâdını çağırdığı zaman emrini dinlememesidir.) Eşrefoğlu Rûmî hazretleri buyuruyor ki: “Akıllılar dünyâda şu üç şeyle meşgul olurlar. Böylece onlar, herkesin üzüldüğü gün, bayram ederler: 1-Dünyâ seni terk etmeden sen dünyâyı terk edesin. 2-Her şeyden kurtulasın. 3-Rabbinle buluşmadan, Rabbin senden râzı olsun.” Netice olarak Allahü teala, Muhammed aleyhisselâmın ümmetine, nice mübârek günler, geceler ihsân etmiştir. Ramazan ve Kurban bayramları da bu ihsânın içindedir. Bunları fırsat, ganimet bilerek, Rabbimizin rızâsına kavuşmayı talep etmeli ve bunun gayreti içinde olmalıdır. Bayramımız mübârek olsun.
* İyi ol, fakat çok iyi olma, birazcık huysuz ol, fakat çok değil.
* İçinden geliyorsa, dua et, eğer sana rafatlık veriyorsa, arada bir küfür de et.
* Etrafındakilere karşı mümkün olduğu kadar dostça davran, müşfik ol! eğer bir gün kötü davranmanı gerektirecek bir durum karşısında kalırsan, bağır, çağır, kır, dök ve unut!
* Her zaman gülümse, dudaklarından tebessüm eksik olmasın, hatta bu bazen acıtsa bile.
* Her zaman ve her yerde eline geçen bütün saadeti yakala, en ufak bir parçasının bile kaçmasına müsade etme!
* Yaşa, her şeyden önce yaşa ve sırf tesadüfen bu dünyaya gelmiş olduğun için laf olsun diye günlerini geçirme!
* Eğer gerçek aşkı tanıyacak kadar talihli isen bütün kalbin, ruhun ve vücudunla sev!
* Hayatını o şekilde yaşa ki, her an kendi kendinin elini sıkabilesin ve her gün faydalı olan hiç olmazsa ufak bir şey yapki, gecelerin yaklaşır yaklaşmaz örtülerini üstüne çekip kendi kendine(ben elimden ne geldiyse yaptım) diyebilesin!
Sevgili abime gelsin, o çok seviyor bu anlam dolu parçayı 
